Jubilea

2016 40 jaar jubileum Jes Schutgens

Jes Schutgens wordt 84 jaar en is al 40 jaar lid van onze vereniging. Als jong meisje van 18 jaar speelde zij al in het meisjestoneel bij parochiefeesten. In die tijd was toneelspelen zeker voor vrouwen nog niet zo vanzelfsprekend. Jes:”toen Frans Schreurs jaren later aan de deur kwam vragen of ik wilde meedoen in ’n stukje Hemel hoefde ik niet lang na te denken. Ik heb altijd graag gespeeld en verschillende rollen staan mij nog goed bij. Fijne rollen waren in Leefheuberien van Houben en Spook van Canterville. De laatste jaren kan de vereniging nog altijd op Jes rekenen achter de schermen; als figurant, kassa of bloemstukjes maken. Jes:”ik heb met de vereniging gelachen en gehuild. Er gebeurde veel ongein op en achter de buhne, maar we zijn ook dierbare leden verloren. De saamhorigheid en gezelligheid van de repetities en bij de uitvoeringen de leuke reacties van het publiek zijn mij nog altijd dierbaar. Ik wens de vereniging alle goeds en hoop nog lang mijn steentje te mogen bijdragen”.

2016 25 jaar jubileum Mil van Helden

Voor Mil begon het toneelspelen als invaller voor een rol in De Tante va Charley en zij was meteen besmet met het toneelvirus. Mil: ” ik hoefde niet lang na te denken, het leek een leuke uitdaging en vanaf toen smaakte het naar meer”. Het verplaatsen in een andere persoon en daarmee uit het gareel lopen is voor Mil nog altijd de meerwaarde van toneelspelen. In de afgelopen 25 jaar heeft Mil in 20 rollen gespeeld. Een hele prestatie! Mil speelde vele rollen van oude vrouw, verpleegster, tiener, vertelster, wachter, begrafenisonderneemster, boerin, politieagent, poetsvrouw en manwijf. En elke rol met veel inzet en enthousiasme. Elke regisseur bracht mij weer verder: de aanpak, het karakter, het uitdiepen van de rol tot het leren lopen op hakken! Jarenlang was bij het huis de opslag van decorspullen. Ik wens de vereniging nog vele jaren spelplezier, kwaliteit, saamhorigheid, respect en acceptatie.Het zijn allemaal mensen met hart voor de vereniging en daar blijf ik graag deel van uitmaken.

2015 60 jarig jubileum van onze vereniging

op 6 januari 1950 werd bij de kerk op het aanplakbord een oproep gedaan tot het oprichten van een toneelvereniging. Er waren meteen een aantal aanmeldingen en de vereniging gaat van start onder de naam Voor ’t Voetlicht. We hopen nog veel mooie toneeljaren als vereniging te vieren.

2013: 25 jaar Jubilaris Annemie Diederen

Bij Annemie zit het toneelspelen in haar genen. Haar ouders speelden beiden toneel. Haar eigen eerste rol was als computermeisje in de productie Ralph en Beatrice (origineel Harold en Maude). Naast toneelspelen is Annemie jarenlang bestuurslid en secretaris van de vereniging geweest.

Haar eigen alleszeggend toneelmotto is: Het in ANDEREN totaal JEZELF kunnen zijn.

Annemie:” Ik geniet ervan als mensen ademloos zitten te luisteren en te kijken, of schateren van het lachen en ben daar graag aangever van. Haar favoriete rollen waren in de openluchtproducties. Na deze voorstellingen had ik minstens een week nodig om weer terug op aarde te landen en had ik de eerste weken erna heimwee naar de toneellocatie in de Vogelzang . Ik hou van rollen met karakter, het allemaal iets meer uitdiepen, maar ik vind het ook heerlijk om op de komische toer te gaan. Als het publiek lacht, gooi ik er graag nog een schep bovenop!

Voor de toekomst hoop ik nog heel wat jaren in deze heerlijke vereniging te kunnen spelen.

Er zijn op alle terreinen veel fijne en warme mensen bij betrokken, er wordt vooral veel samen gelachen, soms gehuild, en heel soms geknotert, maar ik zou ze allemaal voor geen goud kunnen missen! Toneelspelen zit IN me.

2013: 40 jaar jubilaris Riet Lenssen – van Oosterhout

Riet’s carrière bij de Toneelvereniging begon als kapster tijdens de voorstellingen.

Ze raakte met het toneelvirus besmet en in de productie ‘Oos Hoes’ (1974) kreeg ze de rol van Annette, de boerendochter.

Riet: “In deze 40-jaren heb ik veel mooie rollen mogen spelen: als Umni in het Spook van Canterville, in Ralph en Beatrice, en in Beeld van een man. Bijzondere herinneringen heeft Riet ook aan de openluchtvoorstellingen in de Vogelzang en op Kasteel Terborg.

In 2010 ontving Riet het ‘Muulke’. De oscar voor amateurtoneelspelers voor haar rol van moeder in ‘ Oos Bank’ ,  onder regie van Johan Korten.

Zelf zegt ze:” toneelspelen kun je niet alleen”.  Je tegenspelers, de regisseur en de mensen achter de schermen maken samen een productie tot één geheel. In onze vereniging gunnen we elkaar een grote rol. Want er zit veel talent in onze club.

Riet is achter de schermen ook actief als bestuurslid.

Tot slot zegt Riet:” De toekomst van onze vereniging zie ik zonnig tegemoet, want we zijn er voor elkaar, in voor-  en tegenspoed. Ik hoop nog heel wat jaren over de bühne te hobbelen, zolang de grijze cellen dit toelaten”

2013: 25 jaar jubilaris Frans Diederen

Frans werd gevraagd in 1988 om als verhuizer mee te spelen. Kleine rol, nagenoeg geen tekst: dat leek hem wel wat. Daarna volgde steeds grotere rollen met de leukste rol als huisgenoot in de ‘Tante van Charley’ (1990). Frans:” In die tijd speelde de toneelvereniging ook nog vaker een productie in een andere stad. Zo ook in Heerlen op een avond voor de plaatselijke vrouwenbond. Alles wat die avond mis kon gaan, is ook mis gegaan. Decorstukken vielen om, de klink ging van de deur, bloemen vlogen door het publiek. Maar dit publiek had buikpijn van het lachen en wij als spelers hebben er het beste van gemaakt. We hebben nog vaak gelachen om deze doldwaze avond.

Op dit moment is Frans bij uitvoeringen vooral achter de schermen te vinden. Hij is bestuurslid, doet de kaartverkoop , regieassistent, figurant en verzorgt de volledige catering tijdens de openluchtvoorstellingen. Een harde werker met hart voor de vereniging.

Frans zegt:” Ik hoop dat de vereniging nog in lengte van jaren mag blijven bestaan en dat ik daar dan ook nog steeds deel van mag blijven uitmaken.

2010: Jubilaris Leon Diederen, 25 jaar belichting en geluid

Ik ben puur toevallig lid geworden van de Toneelvereniging. Je raakt als snel besmet met het toneelvirus, zeker als je nieuwsgierig bent naar de vele mogelijkheden van techniek bij toneel.

Ik heb in mijn 25-jaar lidmaatschap vele hoogtepunten meegemaakt.

In Het Spook van Canterville in 1992 waren mooie, mysterieuze kleur- en special effecten. Maar een goede klucht met grote hilariteit op de bühne en in de zaal is ook heel leuk om te doen.

Erg bijzonder blijven de technische aspecten in de openluchttoneelstukken of op andere bijzondere locaties. Hier moet je rekening houden met weersomstandigheden en onverwachte gebeurtenissen.

Door de jaren heen is de samenwerking met spelers, regisseurs, decormensen en andere mensen achter de schermen een groot plezier. Vele repetities en uitvoeringen verlopen in grote saamhorigheid en met veel lol. De mensen achter de schermen proberen, net als de spelers op de bühne, voor het publiek een mooie toneelavond neer te zetten. Daar doe je het samen voor.

Onze toneelvereniging is een gezonde vereniging en ik hoop er nog jarenlang deel van uit te mogen maken.

2009: Ria Collaris, 25 jaar toneelspeelster

Mijn passie voor het  “Toneel”. Als kind speelde ik al toneel bij ons thuis in de “hoeskamer”,  het ene typetje na het andere. Ik weet nog goed mijn eerste rolletje op de lagere school: we speelden een kerststuk en ik mocht de rol van Maria spelen. En ja hoor een nieuwe STER was geboren.

In 1983 ging ik bij de toneelvereniging in Schinnen. Ik heb daar heel veel geleerd en speelde daar dan ook hele mooie rollen. Mijn mooiste rol is dan ook geweest in het stuk ”De spooktrein” waar ik een schizofreen speelde.  Het was zo’n mooie rol dat de mensen mij nu nog erover aanspreken.  In 2003 ben ik naar Puth gekomen, want na 20 jaar wilde ik wel eens andere spelers om me heen. En het bevalt mij nog steeds. Het is een leuke groep om mee te werken. Ik heb dan ook geen voorkeur voor stukken, speel het liefst een stuk met een karakter rol. Want wat is er mooier dan in de huid van dat personage te kruipen.

Ik ben dan ook zeer vereerd dat ik mijn 25 jarig jubileum mag vieren in mijn eigen dorp. En hoop dit nog heel lang te mogen doen. Want alleen mensen met een masker vertonen zichzelf.

Groetjes van een echte toneelspeelster in “ hart en ziel”.

2008: Gusta Meekels 50 jaar toneelspeelster

Gusta begon in september 1956 bij A.K.D.Y (Alles Komt Door IJver) in Spaubeek met toneelspelen. Als jong meisje mocht ze, na toestemming van haar vader, haar eerste rol van dienstmeisje spelen in het stuk. Na 2 jaar was ze als bezig met grotere rollen en met een bestuursfunctie.

Na de verhuizing naar Puth werd Gusta in 1965 lid van toneelvereniging Voor ’t Voetlicht, waar ze al snel het verenigingssecretariaat op zich nam. Deze functie vervulde ze 25 jaar.

Gusta volgde toneelcursussen door de jaren heen: enkele leermeesters zijn Gerard Heijstee, Jan van Heteren, Guido Wevers en Peter Stam.

In haar toneelloopbaan speelde Gusta vele rollen en was lang actief in het bestuur van de vereniging.

Gusta: “mijn mooiste rol was Maud in ‘Harold en Maud’, een emotionele rol met veel diepgang, maar het meeste plezier beleefde ik toch aan de rol van buurvrouw in ‘D’r Nonk Zeem”

Toneelspelen is haar lust en haar leven. Ondanks een druk gezinsleven gaat de repetitieavond voor. Het wel en wee van de vereniging gaat haar aan het hart, in goede en in slechte tijden.

Gusta verzorgt al jaren de kleding en kostuums voor de vereniging, accuraat en vaak op maat.

Gusta: “tijdens de repetities kan ik alles van me afzetten, ik kan een ander personage aannemen en het samenwerken met de leden en regisseur geeft me energie. Een mooie première na een goed verlopen repetitieproces geeft een voldaan gevoel. Het applaus van het publiek maakt het plaatje af. De vereniging bloeit en de start van een jeugdgroep geeft veel vertrouwen voor de toekomst.

2008: Rene Meekels 40 jaar grimeur

René begon zijn toneelloopbaan ook bij A.K.D.Y. in Spaubeek. Hij begon met klusjes achter de schermen maar al snel raakte hij in de ban van grimeren. Hij volgde de grime-cursus bij het LFA en in zijn 40jaar als grimeur bij diverse verenigingen heeft hij veel spelers een andere uitstraling gegeven.

In de beginjaren ging hij voor de beste materialen zijn grime-spullen in Aken halen en werden er vele lagen vette sminck op de gezichten gesmeerd. Door de verbeterde belichting tijdens de voorstellingen zijn de dikke lagen make-up niet meer nodig.

René: “Tijdens het grimeren komen de spelers tot rust, even een moment uit de concentratie voordat de uitvoering begint. De spelers worden door mijn aanraking rustig en ik probeer ze op hun gemak te stellen. Tijdens de voorstelling blijf ik vaak achter de schermen en vang de spelers na hun scène op.

De leukste grimeerwerkzaamheden zijn het totaal veranderen van een speler: bijvoorbeeld bij het ouder maken, het plakken van snorren en baarden en bij een dubbelrol”